Figure xx.

Dit prentje van Anton Pieck heeft mijn hele jeugd boven mijn bed gehangen. Ik heb geen flauw idee waar het vandaan kwam.
Het is een klein wonder dat het zoveel verhuizingen heeft overleefd.

Bergweg 117, zolderverdieping foto vanuit de woonkamer richting slaapkamer en gangdeur

Bergweg 117, zolderverdieping foto vanuit slaapkamer richting woonkamer

Bergweg 117, zolderverdieping foto vanuit de gang richting woonkamer

Bergweg 117, zolderverdieping keuken vanuit de woonkamer

Bergweg 117, zolderverdieping foto vanuit de woonkamer richting slaapkamer en gang.

Bergweg 117, zolderverdieping foto vanuit de woonkamer richting de keuken en de knutselkast van pa. Ron met trein.

Bergweg 117, Ronald en Ireen in bad op de zolderverdieping.

Bergweg 117, Ronald spelend op het plattedak van de zolderverdieping met uitzicht op het Bergweg ziekenhuis.

Bergweg 117, Ronald en Ireen spelend op het plattedak van de zolderverdieping met uitzicht op het Bergweg ziekenhuis.

Nog een paar foto’s genomen op de zolder van de Bergweg. Ik stond er om bekend dat ik zo vreselijk netjes kon eten. Later hebben mijn ouders zich nog vaak afgevraagd waar ik dat afgeleerd heb.

De Marklin basisdoos die ik voor mijn vierde verjaardag heb gekregen. Alleen de wagonnetjes verschilden iets van de hier getoonde wagonnetjes en mijn treintje had slechts twee paar wieltjes.

Een plattegrond van de benedenverdieping.

Trouwfoto’s: mijn vader en moeder 6 april 1955, een halve maand daarvoor Cor en Wim 16 maart 1955, Ies en Herma 3 december 1952.

Mijn moeder kan zich geen trouwauto herinneren, maar zo te zien is er toch weldegelijk een geweest.

Een felicitatiekaart gemaakt door mijn moeders collega’s van Unilever. Met Annie Sprenger de Rover heeft ze nog jaren contact gehouden.

Mijn moeder in bruidsjurk.

Bloemen ter ere van het veertig jarig jubileum van opa Dekker ij het GEB in 1957.

Een klein stukje in de krant naar aanleiding van het veertig jarig jubileum van opa Dekker bij het GEB in 1957.

De hele familie dekker aan de maaltijd. De foto’s zijn genomen door opa Dekker. Op de foto zijn Jan, Marja, Leo en Wilma te zien. Doto foto’s moeten dus kort voor mijn geboorte zijn genomen. Aan de “opgeblazen” toestand van mijn moeder te zien, zou ze wel eens zwanger van mij hebben kunnen zijn.

Mijn moeder en ik in het kraambed op de Bergweg, kort na mijn geboorte.

Ikzelf kort na mijn geboorte

Een trotse Opa en Oma van den Berg met hun eerste kleinkind.

Omdat oma van den Berg hier precies hetzelfde truitje draagt als op de vorige foto denk ik dat hij op dezelfde dag gemomen is. Let op het reclame bord van bioscoop Victoria aan de overkant van de straat.

Mijn moeder en ik, enkele dagen (weken) na mijn geboorte

Deze foto is genomen na de doop van Ireen begin 1963. Het is een bijzondere foto omdat het de enige foto
van opa Dekker in kleur die ik ken. Enkele maanden na het nemen van deze foto is opa Dekker overleden.
Van links naar rechts: Leo, opa Dekker, Wilma, Jan, Ireen, oma Dekker, Ronald en Marja.

Mijn moeder, opa en oma van den Berg en ikzelf na de doop van Ireen.

De eerste gezinsfoto! Een liefdevol plaatje genomen met de zelfontspanner na de doop van Ireen begin 1963.

Net voordat we verhuisden naar Moerdijk in 1974 heb ik met de zelfontspanner deze en de volgende foto genomen. De foto’s hebben vervolgens niet ontwikkeld 20 jaar in een kast gelegen tot we ze op een gegeven moment gevonden hebben. Na al die jaren bleken er nog beelden op te staan, die wel zwaar geleden hebben. Toch leuk om ze te hebben, vooral omdat we uit die tijd vrijwel geen andere foto’s hebben. Boven Pa’s knutselkast is zijn zelf gemaakte radio te zien, die ik helemaal was vergeten evenals de klep daaronder die naar voren opende. Op het raam voor hangt een “Te Koop” poster.

Een veel beter foto van de door mijn vader gebouwde radio. Het binnenwerk van de radio was het binnenwerk van een oude draagbare radio. De kast, de knoppen, luidspreker etc kwamen van van der Mijde. Typisch een knutselproject van mijn vader

Dit is de andere foto die op het rolletje zat. Ik zal nooit vergeten hoe ma altijd maar ergens op drukte om de TV uit te zetten.

Deze foto is genomen iets voor de vorige twee omdat de TV nog in de voorkamer stond. Naast de TV staat de Grundig bandrecorder waarmee we altijd TV programmaas zoals Zwiebertje opnamen. De microfoon hing dan over de TV voor de luidspreker. Ik heb de foto erbij gezet omdat hij heel karakteristiek is. Ik zelf lezend op de grond meestal (maar nu even niet geloof ik) luisterend naar de bandrecorder. Eigenlijk is er in al die jaren niets veranderd. De foto is niet om aan te zien, maar het is alles wat ik heb.